گلایهی خانوادهی بانوی ۴۱ ساله سیرجانی که اعضایش اهدا شد؛
مسوولان سیرجانی برای فرهنگسازی هم شده از چنین کار انسان دوستانهای حمایت نکردند!
چند روز پیش خبری در سیرجان منتشر شد که بیشتر از اینکه بوی مرگ بدهد، بوی زندگی میداد. روابط عمومی معاونت درمان دانشکده علوم پزشکی سیرجان از اهدای اعضای جان بخش محبوبه حدیدی بانوی ۴۱ ساله سیرجانی و مادر سه فرزند -که دچار مرگ مغزی شده بود- خبر داد. اهدای عضوی که با رضایت خانواده ایثارگرش به بیماران نیازمند اهدا شد و فرصتی دوباره برای زندگی به چنین انسان دیگر بخشید.
پس از این اقدام خداپسندانه مراحل اخذ رضایت با پیگیری کارشناس اهدای عضو انجام شد. همچنین تلاش تیم تأیید کننده مرگ مغزی و کارکنان بخشهای مراقبتی بیمارستان غرضی سیرجان زمینه ساز انجام این عمل ارزشمند گردید.
پیکر این بانوی ایثارگر و جان بخش در تاریخ ۶ مهر ۱۴۰۵، با رعایت کامل الزامات ایمنی و مراقبتی توسط تیم انتقال دهنده بیمارستان دکتر غرضی به بیمارستان باهنر کرمان منتقل شد تا فرایند اهدای اعضا تکمیل گردد.
معاونت درمان دانشکده علوم پزشکی سیرجان ضمن قدردانی از خانواده گران قدر جان بخش حدیدی و تمامی کادر درمانی مشارکت کننده در این فرایند ، برای آن مرحومه آرامش ابدی و برای خانوادهاش صبر و شکیبایی آرزو کرد اما...
این همهی ماجرا نبود
وقتی خانوادهای شریف و بزرگوار حاضر به چنین کار انسان دوستانه و خدا پسندانه ای می شود، حداقل توقعی که از مسوولان و رسانهها می رود حمایت از این اهدای عضو هم در جهت فرهنگ سازی و نهادینه کردن اهدای عضو در جامعه و هم جهت دلجویی و تشکر از خانوادهی آن مرحوم است. ولی برای خبرنگار سخنتازه جالب بود که پزشکی که در سیرجان مرگ مغزی محبوبه حدیدی را تایید کرد، در محتوایی که با عکس کنار تخت بیمارش در فضای مجازی منتشر کرده بود، حتا اسم بیمار مرگ مغزی شده را ننوشته بود تا دست کم یادی از آن زنده یاد شود و تسلایی بر دل خانوادهاش که با گذشت و ایثار به این اهدای تمام اعضای قابل اهدا رضایت داده بودند!
در همین باره سخنتازه گپ و گفتی با برادر عزادار محبوبه حدیدی انجام داد. اکبر حدیدی که با چشمانی پر اشک در مراسم خواهرش واقع در مسجد هماشهر حضور داشت، با دلی آزرده به سخنتازه گفت: خواهرم را در خانه مرضیه صدا میزدیم اما اسم شناسنامهایاش محبوبه بود.
او ضمن بازتعریف راویت چگونگی بد شدن شب هنگام حال محبوبه در خانه و دردی که عادی نبود. از حملهی عصبی و درد شدید او و مراجعه به بیمارستان در هفتهی گذشته روایت کرد و بیماریئی که انگار ارثیست: "مرحوم پدرم هم دچار همین عارضه شد."
حدیدی همچنین از روند آزمایشها گفت و سی تی و بستری شدن مرضیه در آی سی یو که در نتیجه روز پنجشنبه صبح دیگر مرضیه احیا نشد و تصمیم خانواده برای اعزام بیمار به کرمان یا یزد به امید بهبود، تا اعلام قطعی مرگ مغزی خواهرش به تایید سه پزشک در سیرجان از جمله دکتر آل سعدی و دکتر زینلی.
اکبر حدیدی گفت: اول با هلیکوپتر قرار بود اعزام شود اما چون تایید مرگ مغزی بیمار به دلیل جوانی اش با کمی صبر و تاخیر انجام شد، بعد که رضایت دادیم برای اهدای عضو به کرمان منتقل شود، پیکر خواهر را بدرقه کردیم و گلباران کردیم اما هیچ کدام از مسوولان شهر از قبیل فرماندار یا امام جمعه یا نماینده یا شهردار، نیامدند! معتمدیزاده فقط یک تماس تلفنی گرفت.
او تاکید دارد: حالا برای تسلی دل بازماندگان هم نه، حداقل برای تشویق باقی خانوادههای سیرجانی به اهدای عضو در شرایط سخت و دشورای مثل شرایط ما.
حدیدی در ادامه میگوید: در بخش پیوند عضو بیمارستان باهنر کرمان. فرم امضا کردیم و اهدای عضو اجرا شد. کبد خواهرم برای پیوند کبد به چند بیمار به شیراز فرستاده شد. قلبش هم قرار است به یک بیمار دیگر پیوند بخورد. 26 هزار نفر در لیست اهدا هستند و باید مراحلش طی بشود.
برادر شادروان زنده یاد محبوبه حدیدی از این موضوع ابراز امیدواری کرد که گویی خواهر عزیزش همچنان در پیکر چند انسان دیگر زنده خواهد ماند و خوشحال است که: تا امروز خبر رسیده کبد مرضیه در شیراز به یک خانم 57 ساله پیوند خورده و عمل موفقیت آمیز بوده و پیوند پس زده نشده است و خدا را شکر.
حدیدی در پایان از مسوولان دانشگاه علوم پزشکی سیرجان قدرشناسی کرد و به آنان نیز خسته نباشید گفت.
