ماجرای صندوقچه کشف شده از زیر خاک در محوطه بادگیر چپقی سیرجان چیست؟

صندوقچه در چپقی!

در میان مردم شهر سیرجان پچ پچ ها و شایعاتی پیرامون پیدا شدن گنج در حفاری‌های بادگیر چپقی شنیده می‌شود!
سخن‌تازه به همین بهانه به سراغ یک مطلع از بدنه‌ی میراث فرهنگی رفت. این منبع آگاه که نخواست نامش فاش شود به سخن‌تازه اطلاع داد که چند ماه پیش و در جریان حفاری‌های محوطه‌ی تاریخی بادگیر چپقی سیرجان که به منظور بازسازی و مرمت کل خانه‌ و عمارت تاریخی ویران شده‌ی مرحوم مجد رضوی انجام می‌شود، کارگران هنگام خاک برداری بیخ دیوار خانه‌ی تاریخی مجاور (خانه حاج‌رشید) زیر لایه‌های خاک به صندوقچه‌ی فلزی حدودا 30 در 40 سانتی‌متری رسیده‌اند.
صندوقچه‌ای که طبق گفته‌ی این منبع آگاه به اداره میراث فرهنگی سیرجان تحویل داده شده است.
شنیده می‌شود علت توقف پروژه‌ی بادگیر چپقی نیز کشف همین صندوقچه در زیر خاک است. اما عجیب آنکه سرپرست اداره میراث فرهنگی سیرجان هنوز پیرامون محتوای این صندوقچه‌ی تاریخی و شرایط تداوم حفاری و اجرای پروژه در بادگیر چپقی به افکار عمومی مردم سیرجان توضیحات لازم را جهت شفاف سازی نداده است!
در حالی که انتظار می‌رفت با کشف یک صندوقچه‌ی فلزی تاریخی در جریان مرمت محوطه‌ی «بادگیر چپقی» سیرجان، شاهد شفاف‌سازی و هیجانِ باستان‌شناسانه باشیم، سکوتِ مرگ‌باری اداره میراث فرهنگی سیرجان را فرا گرفته است. این صندوقچه که چسبیده به دیوار خانه‌ی تاریخی «حاج‌رشید» کشف شد، نه تنها منجر به توقف پروژه‌ی مرمت شد، بلکه در پسِ پرده‌یِ ابهاماتِ اداری، به سرنوشتی نامعلوم دچار گشته است.
پرسش‌های بی‌پاسخ از سرپرستیِ «تحمیلی»:
کارنامه‌ی «وحدت حسینی» به عنوان سرپرست اداره میراث فرهنگی سیرجان، آیینه‌ای تمام‌نما از بی‌عملی است. کسی که نه از بدنه‌ی خود وزارتخانه میراث فرهنگی که از بدنه‌ی شهرداری سیرجان به اداره کل میراث فرهنگی استان تحمیل شده و اساساً هم حضور ابتدایی‌اش در این مسند غیرقانونی است و هم کش آمدن بیش از حد مدت قانونی سرپرستی‌اش.
این نیروی شهرداری سیرجان که در دولت قبلی و دوران فرماندار سابق (یعقوبی) در راس اداره میراث فرهنگی سیرجان گماشته شد نه تنها برای دفاع از منافع میراث فرهنگی شهر جهانی گلیم در ارگانی مثل مقابل شهرداری سیرجان دستش بسته است و آشکار هم نیست که چرا فرماندار کنونی در دولت فعلی همچنان با او مماشات می‌کند؟
میراثِ سیرجان در مسیرِ فروپاشی:
این سرپرستیِ مصلحتی، هزینه‌های سنگینی را بر تاریخ سیرجان تحمیل کرده است:
۱. بادگیر چپقی: پروژه مرمت به محاق رفته و بلاتکلیف مانده است.
۲. بازار تاریخی سیرجان: رها شده به حال خود، در انتظارِ حادثه‌ای ناگوار.
۳. شهر جهانی گلیم: برندِ جهانیِ سیرجان که در غبار بی‌توجهی‌ها، در حال رنگ باختن است.
۴. قلعه سنگ: آثاری از یک شهر باستانی که گویای قدمتِ این دیار است، اما در سایه‌ی مدیریتِ ناکارآمد، رو به ویرانی می‌رود.

سخن آخر با مسوولان ارشد:
آقایان! میراث فرهنگی ویترینِ هویت یک شهر است، نه حیاط‌خلوتِ سیاسیِ نمایندگان و فرمانداران. این «سکوتِ مصلحتی» در برابرِ سرنوشتِ صندوقچه‌ی کشف شده و ادامه‌ی مدیریتِ غیرقانونی، دهن‌کجی به تاریخِ سیرجان است. از اداره‌کل میراث فرهنگی استان و نهادهای نظارتی مطالبه می‌کنیم: شفاف‌سازی درباره محتویات صندوقچه و پایان دادن به دورانِ مدیرانِ تحمیلی، مطالبه‌یِ بحقِ شهروندانِ سیرجانی است. هویت تاریخی یک شهر را قربانیِ اهداف جناحی و سیاسی نکنید.